Αγόρευση στην πρόταση νόμου του Στεφ. Μανου για αλλαγή εκλογικού νόμου PDF Εκτύπωση E-mail

12/3/2003

Κύριοι συνάδελφοι,
αδικεί την ίδια την πρόταση νόμου την κοινοβουλευτική τάξη, αλλά και την κοινή λογική, η μεθόδευση που ακολουθήθηκε σχετικά με αυτήν. Την περιέγραψα κατά τη συζήτηση ενώπιον της Διαρκούς Επιτροπής. Πλην του υποβάλλοντος την πρόταση, ήμουν ο μόνος που ασχολήθηκε με αυτή. «Μάνος-μόνος» μπορεί να έσβησε ως εμπορικό σύνθημα αλλά εξακολουθεί δικαίως να απασχολεί και τη Βουλή και τον τόπο.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΣΠΥΡΙΟΥΝΗΣ: Μόνος αλλά λέων.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΝΕΡΑΝΤΖΗΣ: Καμία αντίρρηση. Η πρόταση του κ. Μάνου υποβλήθηκε υπό γενικότερο μανδύα, ήδη το 2000, οπότε σε ερώτηση που είχε υποβάλει είχε κάνει λόγο για διατάξεις του εκλογικού νόμου, οι οποίες απαγορεύουν τη συνεργασία μεταξύ περισσοτέρων κομμάτων. Η ερώτηση υπεβλήθη τον Ιούλιο του 2000. Η τότε Υπουργός Εσωτερικών κ. Παπανδρέου απήντησε ότι το θέμα σχετίζεται με την επικείμενη Αναθεώρηση του Συντάγματος. Ο κ. Μάνος επανήλθε στις 20 Φεβρουαρίου του 2001, μετά από ένα χρόνο, συγκεκριμενοποιώντας τις αιτιάσεις του κατά του εκλογικού νόμου, με πρόταση νόμου αυτήν τη φορά, και όχι με ερώτηση.

Σε εκείνη την πρόταση η οποία είναι ίδια με αυτήν που συζητούμε σήμερα, ο κ. Μάνος επεσήμαινε ότι πρέπει να τροποποιηθεί η διάταξη εκείνη του εκλογικού νόμου - νομίζω ότι είναι το άρθρο 90- με την οποία προβλεπόταν η προσκύρωση των τυχόν αδιαθέτων εδρών εκ τη δευτέρας κατανομής σε μόνα τα αυτοτελή κόμματα, όχι δε και στους συνασπισμούς κομμάτων. Η πρόταση νόμου αυτή κατετέθη στη Βουλή το Φεβρουάριο του 2001. Από εδώ αρχίζει η περιπέτεια. Παραπέμφθηκε στην επιτροπή το Φεβρουάριο του 2002, μετά δηλαδή από ένα χρόνο. Απερρίφθη κατά πλειοψηφία από την επιτροπή και έρχεται σήμερα ενώπιον της Ολομελείας προς συζήτηση, μετά από δεκατρείς μήνες. Μία και μόνη, λοιπόν, πρόταση νόμου έφθασε στην Ολομέλεια δύο χρόνια και ένα μήνα από τότε που κατετέθη. Εμείς ως Νέα Δημοκρατία, θεωρούμε ότι δεν περιποιεί τιμή στο σύστημα αυτή η μεθόδευση. Θεωρούμε ότι δεν είναι πολύ σοβαρά αυτά τα πράγματα και δεν μπορεί κανείς να τα επαινέσει.

Οι προτάσεις νόμων έχουν ένα λογικό χρονικό πλαίσιο, εντός του οποίου πρέπει να συζητούνται. Το οξύμωρο είναι ότι στην ίδια την πρόταση νόμου του κ. Μάνου, την οποία συζητούμε σήμερα, γίνεται επίκληση - και ορθά- της επικείμενης τότε, κατά το χρόνο δηλαδή υποβολής της προτάσεως, συνταγματικής μεταρρυθμίσεως. Πράγματι ο κ. Μάνος υπέβαλε την πρόταση νόμου στις 20 Φεβρουαρίου του 2001 και είπε «κάντε κάτι, γιατί επίκειται η συνταγματική μεταρρύθμιση». Η συνταγματική μεταρρύθμιση συνετελέσθη εδώ και ένα χρόνο και σήμερα εμείς, κατόπιν εορτής, συζητούμε αυτήν την πρόταση.

Έχω μερικές απορίες. Άραγε γιατί, κύριε Υπουργέ, η Κυβέρνηση δεν έφερε αυτήν την πρόταση νόμου εγκαίρως; Άραγε σε τι αποσκοπείτε; Άραγε δεν έχετε αντιληφθεί ότι βρισκόμαστε ενώπιον μιας υπόπτου περιόδου; Και λέω «υπόπτου», γιατί στην ουσία υπάρχει σιωπηρά μια παρατεταμένη, μακρά προεκλογική περίοδος. Εκτός εάν αυτή την καθυστέρηση την αποδώσει κανείς - εγώ αποφεύγω αυτόν τον πειρασμό- σε μια πρόθεσή σας να λειτουργήσει ως ανάχωμα για την πτωτική πορεία σας. Ή μπορεί να θεωρηθεί ως τρόπος λογικοφανούς ή νομιμοφανούς εκβιασμού σε όποιους είναι ζωηρότεροι από τη δική σας παράταξη.

Επεσήμανα, λοιπόν, τα του τρόπου και τα του χρόνου της συζήτησης αυτής της πρότασης νόμου. Ας πάμε τώρα σε ένα άλλο επίπεδο. Εμείς στη Νέα Δημοκρατία έχουμε δηλώσει ότι είμαστε αντίθετοι σε συζήτηση που αφορά την αλλαγή του εκλογικού νόμου. Αυτό το έχει πει ο ίδιος ο Πρόεδρος του κόμματός μας και επαναλαμβάνεται σε κάθε ευκαιρία που δίνεται. Η χώρα έχει έναν εκλογικό νόμο, ο οποίος ψηφίστηκε το 1993 από τα δύο μεγάλα κόμματα. Ο εκλογικός αυτός νόμος πέρασε από την πυρακτωμένη διαδικασία τριών βουλευτικών εκλογών -το 1993, το 1996, το 2000- και μάλιστα η τελευταία διαδικασία είχε και οριακό αποτέλεσμα, αφού η διαφορά των δύο πρώτων κομμάτων ήταν 1%. Πέραν αυτών, έχουμε και ένα επιπρόσθετο στοιχείο, ότι δηλαδή η συνταγματικότητα των ρυθμίσεων του ισχύοντος εκλογικού νόμου έχει κριθεί από το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο. Πραγματικά, ακόμη και η εξομάλυνση, στις ακραίες αριθμητικές μορφές της, έχει κριθεί με αλλεπάλληλες αποφάσεις του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου ότι είναι συνταγματική. Επομένως, δεν μπορούμε να συζητάμε για έναν άλλο νόμο. Ας αναλογιστεί κανείς τι συμβαίνει στη Γαλλία, όπου η τροποποίηση του εκλογικού νόμου έχει ανάγκη «οργανικού» νόμου. Ας αναλογιστεί κανείς τι συνέβη στην Αγγλία, όπου το 1998 η Κυβέρνηση του Μπλερ ανέθεσε σε μια ειδική επιτροπή, υπό τον πρώην Υπουργό Ρόι Τζένγκινς, να συντάξει μια έκθεση η οποία θα αφορούσε την αναθεώρηση του εκλογικού συστήματος που ίσχυε εκεί, δηλαδή της στενής περιφέρειας.

Δεν είναι δυνατόν, λοιπόν, αφού υπάρχει αυτός ο νόμος, να μιλάμε έτσι, «εική και ως έτυχε» για την τροποποίησή του και, εν πάση περιπτώσει, να προτείνουμε επεισοδιακά, αυτοτελώς, περιστασιακά την τροποποίηση αυτού του νόμου. Ας προχωρήσουμε, όμως, και πέραν αυτού. Ας δούμε την ορθότητα αυτής καθεαυτής της προτάσεως. Έτσι όπως παρατίθεται η πρόταση -και με την στέρεα λογική των επιχειρημάτων που διακρίνει τον κ. Μάνο τόσα χρόνια σε αυτήν την Αίθουσα- εκ πρώτης όψεως συγκινεί τους πάντες. Θα έλεγα, όμως, ότι μία εγγύτερη προσέγγισή της, δημιουργεί αντίλογους τους οποίους θα αρθρώσω σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Είναι αλήθεια ότι η στάση του εκλογικού νόμου απέναντι στους συνασπισμούς κομμάτων είναι αυστηρή, αλλά το φαινόμενο δεν είναι νέο. Δεν υπήρχε από ό,τι θυμάμαι - και να ανατρέξω στα τελευταία τριάντα, σαράντα χρόνια- εκλογικό νομοθέτημα που ήρθε στη χώρα μας, το οποίο να μην παρενέβαλε προσκόμματα στους συνασπισμούς των κομμάτων, δεν εννοώ το Συνασπισμό της Αριστεράς. Υπήρχε βέβαια μία ratio για την εκδήλωση αυτής της αυστηρότητας. Το αξιοσημείωτο είναι ότι η συνταγματικότητα αυτής της αυστηρότητας έναντι των συνασπισμών κομμάτων έχει ήδη κριθεί, αγαπητέ φίλε, κύριε Μάνο. Έχει ήδη κριθεί, στο παρελθόν, με πολλές αποφάσεις του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου. Ώστε, όλη αυτή η επιχειρηματολογία, την οποία παραθέτετε επικαλείστε μάλιστα αντιθέσεις προς συγκεκριμένες συνταγματικές διατάξεις, αλλά και ενότητες διατάξεων- έχει ήδη κριθεί. Το θέμα, λοιπόν, δεν είναι ούτε νέο ούτε παρθένο, έχει τύχει νομικής και δικαστηριακής επεξεργασίας.

Έχω, όμως, να προσθέσω και ένα άλλο επιχείρημα. Η πρόταση τώρα πια στερείται σημαντικού πεδίου πρακτικής εφαρμογής. Για να είμαι πιο σαφής: Το Κ.Κ.Ε. μετά βδελυγμίας έχει αποκρούσει, θα έλεγα έχει αφορίσει, την ιδέα των συνασπισμών. Ο Συνασπισμός της Αριστεράς στο μόνο συνασπισμό που πιστεύει - το δήλωσε άλλωστε- είναι ο συνασπισμός που φέρει ο τίτλος του, πράγμα που έγινε με επώδυνη διαδικασία, η οποία έφτασε κάποιες φορές στη ρήξη - απεχώρησε η γνωστή ομάδα του κ. Μπίστη- ή κάποιες φορές περιορίστηκε σε άλλες λεκτικές διαφοροποιήσεις-τοποθετήσεις, όπως εκείνες της κ. Δαμανάκη. Ο Συνασπισμός, λοιπόν, επανειλημμένα έχει αποκρούσει αυτήν την ιδέα συμμετοχής του σε συνασπισμούς. Εξάλλου, και άλλα δύο από τα μικρότερα κόμματα -το ένα μάλιστα είχε και κοινοβουλευτική εκπροσώπηση και στο ένα εσείς, κύριε Μάνο, ήσασταν Πρόεδρος- έχουν ήδη αναστείλει τη λειτουργία τους, αναφέρομαι δηλαδή τόσο στο κόμμα των Φιλελευθέρων όσο και στο Κίνημα των Ελευθέρων Πολιτών. Άρα, η πρακτική αξία, το πρακτικό πεδίο εφαρμογής της προτάσεως νόμου περιορίζεται ασφυκτικά. Το επιχείρημά σας ότι έτσι -με τη διατήρηση της διατάξεως αυτής- παρεμποδίζεται η δημιουργία συνασπισμού κομμάτων, αποβαίνει εν τέλει άσφαιρο, αφού σας λέω - επικαλούμενος αυτά τα παραδείγματα, εκτός αν κάτι έχει αλλάξει εν τω μεταξύ, το οποίο είμαι πρόθυμος να το ακούσω και να το δεχτώ- ότι τα περισσότερα κόμματα δεν έχουν αυτήν την κατεύθυνση.

Επομένως για λόγους ελλείψεως πεδίου πρακτικής εφαρμογής και εξαιτίας του ότι η διάταξη δεν είναι νέα και έχει κριθεί η συνταγματικότητά της, αλλά κυρίως για λόγους γενικής τοποθετήσεως της Νέας Δημοκρατίας -η οποία δεν δέχεται τη συζήτηση του εκλογικού νόμου, πολύ δε περισσότερο υπό τέτοιον επεισοδιακό, περιστασιακό τρόπο- η Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί να συμφωνήσει με την πρόταση αυτή και γι αυτό την καταψηφίζει.

 

Οπτικο Ακουστικό Υλικό

Που θα μας βρείτε

Νίκαια:
Σολωμού 2Γ 184 50 
Τηλ:  210 4901 777,
          210 4901 770,
          210 4902 622,
Fax:  210 4903 526
E-mail: tassos@nerantzis.gr
              tasosner@otenet.gr

Δείτε επίσης...

  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow